Blog

Litewskie Muzeum Narodowe

Litewskie Muzeum Narodowe
Litewskie Muzeum Narodowe

Litewskie Muzeum Narodowe – najstarsza i posiadająca najbardziej okazałe zbiory placówka muzealna na Litwie. Muzeum powstało na bazie Muzeum Historyczno-Etnograficznego.

W muzeum umieszczono bogate ekspozycje archeologiczne, etnograficzne i historyczne: od królewskich i magnackich portretów poprzez starą broń i sprzęty liturgiczne po zabytkowe przedmioty pochodzące z pierwszego wieku naszej ery.

Uwagę turystów z Polski zwraca portret Stanisława Augusta Poniatowskiego oraz wykładany marmurem stolik, na którym ostatni król Rzeczpospolitej podpisał w Grodnie akt abdykacji po trzecim rozbiorze.

W środku możemy oglądać bogate zbiory portretów, między innymi wizerunki Lelewela, braci Śniadeckich, Dowkonta, Narbutta, Mickiewicza, Moniuszki, Ogińskiego oraz wystawy: zorganizowaną w 600 lecie bitwy pod Grunwaldem ekspozycję “In memory of  the victory at Grunwald”, jak i wystawy przedstawiające powstania listopadowe i styczniowe na Litwie i Żmudzi, historię Litwy w okresie międzywojennym i podczas okupacji Radzieckiej.

Pałac Chodkiewiczów

Pałac Chodkiewiczów
Pałac Chodkiewiczów

Pałac Chodkiewiczów – jeden z największych klasycystycznych budynków na Litwie. Budynki zostały zakupione przez Chodkiewiczów na początku XVII wieku.

Hrabiowski ród Chodkewiczów należał do najbogatszych i najbardziej wpływowych na Litwie. Rodzina zajmowała najważniejsze funkcje państwowe i kościelne. Z tego rodu pochodzą wybitne postaci, między innymi Jan Chodkiewicz, który stał na czele litewskiej delegacji podczas podpisywania historycznej Unii Lubelskiej, która związała Polskę i Litwę w Rzeczpospolitą Obojga Narodów, oraz Jan Karol Chodkiewicz – hetman wielki litewski i jeden z najwybitniejszych europejskich dowódców wojskowych początku XVII wieku.

Budynki znajdujące się w tym miejscu Chodkiewiczowie nabyli na początku XVII wieku i zamienili je w renesansową rezydencję. Obecnego wyglądu budynki nabrały po przebudowie w pierwszej połowie XIX wieku. W 1919 roku pałac został przekazany Uniwersytetowi Wileńskiemu. Mieszkali tu profesorowie tej uczelni.

Obecnie w Pałacu Chodkiewiczów organizowane są koncerty, wieczory poetyckie, imprezy reprezentacyjne. Od 1994 roku mieści się tu Wileńska Galeria Obrazów eksponująca dzieła malarzy litewskich i zagranicznych z XVI–XIX w.

Ulica Zamkowa (Pilies)

Ulica Zamkowa (Pilies)
Ulica Zamkowa (Pilies)

Ulica Zamkowa (Pilies) – najstarsza ulica Wilna, uważana za najładniejszą i najbardziej urokliwą w całej starówce. Pierwsze pisemne wzmianki o ulicy zamkowej pochodzą z 1530 roku.

Obecna ulica Zamkowa, była niedgyś głównym traktem prowadzącym z wileńskiego zamku na południe – ku Polsce i Rusi. Przejeżdżali tędy królowie, legaci papiescy i posłowie innych państw. Przy Zamkowej budowano domy i pałace magnaterii i bogatych mieszczan. Cała okolica Zamkowej była kiedyś zajmowana przez Uniwersytet Wileński. Na jednym z jej dziedzińców założono Ogród Botaniczny. Ulicą Zamkową od zawsze przeprowadzano procesje kościelne. Odbywały się tu gwarne targi: na Rynku Głównym przed Ratuszem oraz na Targu Rybnym – obok Cerkwi Piątnickiej.

Dzielnica Zarzecze

Dzielnica Zarzecze
Dzielnica Zarzecze

Dzielnica Zarzecze – słynna wileńska republika artystów. Dzielnica, oddzielona od Starówki rzeką Wilejką, charakteryzuje się urokliwą zabudową i niepowtarzalnym, artystycznym klimatem stwarzanym między innymi przez przepiękne rzeźby – symbole.

Kiedy Zarzecze zaczęło powstawać, było to przedmieście zamieszkiwane przez biedotę i rzemieślników. Również za czasów sowieckich, dzielnica była zajmowana przez tzw. margines społeczny. Z biegiem czasu do zaniedbanych i… tanich domów zaczęli się sprowadzać artyści – wszak niedaleko znajdowała się Akademia Sztuk Pięknych.

Od tamtej pory Zarzecze rozwinęło się jako dzielnica sztuki, elitarna zarówno pod względem finansowym, jak i prestiżowym. Zarzecze jest jedną z najdroższych części Wilna. Organizowane są tu koncerty, wystawy, wieczory poetyckie, przedstawienia oraz inne ciekawe i oryginalne imprezy.

Zarzecze, często porównywane do paryskiego Monmartru, to nie tylko urokliwe, ale też oryginalne miejsce. Dzielnica ma własną konstytucję, hymn, rezydenta, premiera, ambasadorów, biskupa oraz swojego patrona – Anioła Zarzecza, którego rzeźba znajduje się na głównym placu. Są tu też dwa kościoły, cmentarz, siedem mostów. Konstytucja Republiki Zarzecza wypisana jest na murze i można ją przeczytać skręcając w ulicę Paupio.

Wieża telewizyjna

Wieża Telewizyjna
Wieża Telewizyjna

Wieża telewizyjna – najwyższy budynek współczesnej Litwy – 326,5 metrów. Na wysokości 160 metrów znajduje się restauracja, z której możemy oglądać przepiękną panoramę Wilna, no i… zjeść.

Restauracja na takiej wysokości jest jedną z atrakcji Wilna również dlatego, że jest to ciekawa konstrukcja, która wykonuje pełny obrót na godzinę, dzięki czemu nie musimy przerywać jedzenia, żeby zobaczyć całe miasto, a nawet wiele więcej,bo widoczność w słoneczne dni sięga nawet 50 kilometrów.

W przededniu nowego tysiąclecia ozdobiona lampkami wieża telewizyjna w Wilnie zmieniła się w choinkę, co od tamtej pory jest tradycyjnie corocznie powtarzane.